Opis
Pripovjedač Iva Potrč je svoju knjigu označio kao romansiranu hroniku. U poetici književnog stvaranja to je specifična tvorevina koja prati i odslikava događaje i živote junaka iz dana u dan ili u toku dužeg vremenskog raspona.
Radnja hronike teče u dva pravca. epsko-deskriptivno-narativnom, i retrospektivno-lirsko-romantičnom.
Knjiga je pisana na temelju dokumenata, zapisnika i druge građe o posljednjim danima i smrti dvojice poznatih revolucionara Đure Đakovića i Nikole Hećimovića (u hronici Đure Đakovića i Nikole Selimovića). Pripovjedač se bavi isotrijskim sličnostima i vodi računa o njihovim stvarnim ulogama, pa ostaje malo prostora za domišljanje i dograđivanje hronike i cjelokupne situacije vezane za njihovo hapšenje, mučenje, saslušavanje, odvođenje na granicu i ubijanje. Ali, Ivan Potrč nije imao namjeru da faktografski rekonstruiše istorijske događaje. Nije, dakle, pisao historijsku studiju, već romansiranu hroniku. Njega je duboko i intimno uznemirila drama revolucionara, pa je zaželio da umjetnički svjedoči svjedoči o svom doživljaju i da istovremeno pruži sliku vremena, događaja i ličnosti. Tako je ova knjiga postala i umjetnička retrospekcija i hroničarski zapis i neka vrsta studije, a prije svega je književno djelo, kakvih je malo u našoj književnosti.
